feldgrau_logo

Tornister M34/M39

Plecaki są tymi elementami wyposażenia żołnierza WH, który nie zobaczymy na polach rekonstrukcyjnych bitew. Fakt ten nie oznacza, że żołnierze nie używali plecaków. Idea wojenna Wehrmachtu zakładała szybkie zajmowanie terenów wroga dlatego aby sprostać tym zadaniom piechota na czas walki zostawiała zbędny balast w samochodach bądź też w okresowo zakładanych przyczółkach. Plecak był ważnym elementem ekwipunku żołnierza gdyż mieścił on rzeczy osobiste dodatkowe ubranie oraz wszelkiego rodzaju drobnostki które nie mieściły się w dość skromnym jeśli chodzi o ładowność wyposażeniu bojowym. Zmodyfikowane wersje ww. tornistrów były używane także bojowo przez żołnierzy funkcyjnych np. sanitariuszy, łącznościowców.

„Śierściuch” bądź „małpa” bo taki przydomek zyskał tornister M34 głównie za sprawą skóry z włosami na klapie wywodzi się w prostej linii z tornistrów używanych przez wehrmacht_tornister_m39niemieckie wojsko podczas I Wojny Światowej. Model M34 zaczął być wprowadzany do jednostek HEER w połowie lat 30. Od roku 1939 plecaki wzoru M34 były stopniowo zastępowane przez zmodyfikowaną wersję M39. Pomimo wejścia udoskonalonej wersji plecaka M34 były produkowane równolegle z M39 do roku 1944 kiedy to wstrzymano produkcję obydwóch modeli plecaka zastępując je ostatecznie tańszymi i łatwiejszymi w produkcji plecakami całkowicie wykonanymi z materiału.

Tornister M34 wykonany był z zielonego brezentu z usztywnieniem na dnie plecaka oraz dwiema „klapkami” otwieranymi za pomocą 3 sprzączek ułatwiającymi wyjmowanie zawartości. Klapa plecaka obszyta była skórą zwierzęcą wraz z włosiem farbowaną na kolor rudo brązowy czego zaniechano w trakcie późno wojennej prukcji. Skóra czyniła plecak nieprzemakalnym oraz nadawała charakterystyczny wygląd. W początkowym okresie produkcji klapa obszyta była jednym płatem skóry co w trakcie lat późniejszych nie było regułą. Wewnątrz plecaka wszyty był pokrowiec na menażkę. Po bokach i na klapie plecaka przymocowano skórzane paski służące do troczenia zwiniętego koca. Szelki wykonane były z grubej skóry posiadały możliwość regulacji oraz szybkiego demontażu. Końce szelek zaopatrzono w klamro haki do mocowania plecaka poprzez np. ładownice do pasa głównego. Ciekawostką jest kolejne udogodnienie rzadko spotykane i często w warunkach frontowych demontowane, mianowicie chodzi o hak do mocowania plecaka przechodzący przez szlufki pod dnem plecaka służący do zaczepienia plecaka o pas główny na plecach.

Tornister M39 będący wersją rozwojową M34 niewiele się od niego różnił. Głównym czynnikiem, który zaważył na konieczności modyfikacji M34 było wprowadzenie w końcu lat 30 dodatkowego wyposażenia bojowego min szelek szturmowych „Y” M39 oraz Sturmgepacka (popularnej A-ramy).

M39 posiada zatem na klapie mocowania do Sturmgepacka. Zrezygnowano z wewnętrznego pokrowca na menażkę. W toku wojny III Rzesza borykająca się z coraz większymi brakami w zaopatrzeniu zmuszona była szukać oszczędności w każdym dziale gospodarki, wynikiem tych oszczędności było wprowadzenie zamiast szelek do plecaka samych haków umożliwiających bezpośrednie przymocowanie tornistra do szelek szturmowych M39.


Regulaminowa zawartość tornistra.srh_wrzesien39_siersciuch

I dla porównania zawartość tornistra:


  • płaszcz (przytroczony),

  • 1 koc przytroczony,

  • 3 troki,

  • 1 para spodni HBT,

  • 1 para trzewików,

  • 1 para skarpet

  • 1 koszula,
  • zolnierze_siersciuch_tornister_wrzesien39

  • przybory do golenia,

  • przybory do mycia,

  • przybory do szycia,

  • przybory do czyszczenia munduru i konserwacji ekwipunku,

  • płachta namiotowa wraz z resztą zestawu namiotowego (paliki masztowe, śledzie).