feldgrau_logo

Puszka na maskę p-gaz M30 / Gasmaske M30 mit Blechbüchse

srh_wrzesien39_maska_m30_m 

Pierwszą maskę przeciwgazową w historii zaprojektował pruski inżynier Aleksander von Humbold w 1799 roku. Znalazła ona zastosowanie w górnictwie. Natomiast maska p-gaz o zastosowaniu wojskowym wyposażona w filtr chemiczny jest dziełem rosyjskiego inżyniera Mikołaja Dymitrijewicza Zelinskiego, który wykonał ją na zlecenia armii carskiej w 1915 roku. Po użyciu broni chemicznej przez Francję i Niemcy poszukiwano coraz to skuteczniejszych środków ochrony przeciwgazowej. W latach międzywojennych panował powszechny strach przed skutkami działania gazów bojowych, toteż maski p-gaz wraz z pojemnikami do ich przenoszenia stały się obowiązkowym elementem wyposażanie żołnierskiego.

Puszka na maskę p-gaz M30 o długości około 24,5 cm była wykonana w formie metalowego pojemnika z przetłoczeniami, które wzmacniały konstrukcje i powinny zapobiegać zgnieceniu puszki. Mieściła ona oprócz samej maski M30 i filtra do niej również, wyposażenie niezbędne do konserwacji i prawidłowego użytkowania. Na wewnętrznej stronie pokrywy znajdowało się pudełko na szkiełka przeciwpotne do maski (zapobiegające zaparowywaniu). Ściany puszki wewnątrz były zabezpieczone aluminiowym wkładem, natomiast na dnie znajdowała się flanelowa szmatka do konserwacji maski przytrzymywana sprężyną rozporową. Wbrew regulaminowi i rozkazom, żołnierze bardzo często traktowali je jako pojemniki transportowe na żywność, napoje, bieliznę, wyrzucając same maski. W 1941 roku wprowadzono nowy model puszki na maskę p-gaz znany powszechnie jako M38, różnił się od poprzedniego modelu długością, która wynosiła około 28 cm. Do 1942 roku wszystkie oddziały etatowe Wehrmachtu zostały wyposażone w dłuższy model pojemnika.