feldgrau_logo

Karabin maszynowy MG34

Maschinengewehr 34

1. Historia powstania

Karabin maszynowy MG34 powstał w latach 30-stych. Był wynikiem prac rozpoczętych w celu zastąpienia dotychczasowo używanej przez wojsko niemieckie broni maszynowej w postaci sMG 08 i jego modyfikacji leMG 08/15. Pierwszy z nich był karabinem bardzo dobrym lecz jednocześnie bardzo nieporęcznym ze względu na ciężar, natomiast drugiego dotykały liczne awarie.
Nowy karabin maszynowy miał być w zamyśle bardzo uniwersalną bronią, przystosowaną do użytku w wielu różnorakich przypadkach. I tak za sprawą inżyniera Louisa Stange z firmy Rheinmetall Werke w 1934 roku powstał pierwszy na świecie uniwersalny karabin maszynowy MG34, który natychmiast wprowadzono do produkcji i przyjęto jako obowiązujący wzór w Wehrmachcie.

mg34


2. Konstrukcja i charakterystyka

MG34 był uniwersalnym karabinem maszynowym strzelającym standardowym nabojem 7,92x57 mm Mauser. Zasada działania opierała się na krótkim odrzucie lufy, ryglowanie przez obrót tłoka zaporowego. Donośnik przesuwakowy umożliwiający dwustronne przesuwanie taśmy. Mechanizm uderzeniowy igliczny z oddzielną sprężyną uderzeniową.
Przyrządy celownicze otwarte (muszka i regulowana szczerbinka) umożliwiające prowadzenie ognia bezpośredniego do 2000m, na wyposażeniu również odchylny celownik przeciwlotniczy. Kolba demontowana drewniana lub bakelitowa. Lufa szybkowymienna chłodzona powietrzem.
MG34 przystosowany był do wielu ról – mógł służyć jako rkm, lkm, ckm i broń przeciwlotnicza. Był podstawową bronią wsparcia w piechocie na poziomie drużyny jak i kompanii (kompanie CKM), używany również przez wojska pancerne, lotnictwo i marynarkę wojenną.  Na szeroką skalę pozostawał w użyciu do 1943 roku, kiedy to wyparł go następca – MG42. Do końca wojny używany przede wszystkim na wozach bojowych (MG42 nie nadawał się do tego przez dużą chłodnicę, która ograniczałby kąt ostrzału) oraz w wojskach spadochronowych i piechocie górskiej (mniejsza szybkostrzelność = mniejsze zużycie amunicji).

Cechami charakterystycznymi MG34, które pozwoliły mu wyprzedzić epokę były:

•    Możliwość stosowania luf lekkich i ciężkich.
•    Selektor ognia w spuście (2 położenia spustu – górny oznaczony literą E do ognia pojedynczego, dolny D – do ognia ciągłego.
•    Zasilanie z krótkich 50-cionabojaowych taśm, które możnabyło łatwo i szybko lączyć, możliwośc stosowania magazynków bębnowych typu Gurttrommel 34, Doppeltrommel.
•    Wysoka szybkostrzelność teoretyczna – 900strz/min (i imponująca praktyczna, ze względu na łączone taśmy i szybkowymienne lufy) szybkostrzelność w pierwszych wersjach była dwustopniowa – 600-1000strz/min. Później zrezygnowano z selektora i ustawiono szybkostrzelność na 900stz/min.
•    Szybkowymienna lufa (z pomocą rękawic azbestowych) – dostarczany z 2 zapasowymi lufami (rozgrzanie lufy powodowało jej rozkalibrowanie przez co karabin tracił celność).
•    Dwójnóg.
•    Dwa możliwe typy trójnogów:

  • Lekki – przeciwlotniczy.
  • Ciężki Lafette 34 – uniwersalny, był wielką innowacją, gdyż pomimo swej wielkości był stosunkowo łatwy w przenoszeniu, posiadał amortyzatory odrzutu, był wyposażony w celowniki do prowadzenia ognia bezpośredniego do 3000m i ognia pośredniego do 5000m.

•    Duża wytrzymałość termiczna lufy – wymiana po 5000 strzałów w seriach.
•    Możliwość szybkiego i łatwego montażu na pojazdach.

Czyli jednym zdaniem NIESAMOWITA UNIWERSALNOŚĆ. Była to broń doskonała, ale nie pozbawiona wad.

Wadami MG34 były:

  • Skomplikowana konstrukcja wymagająca dużego nakładu pracy i starannej obsługi.
  • Wysoki koszt produkcji.
  • Wrażliwość na zanieczyszczenia.

W latach późniejszych wprowadzono uproszczenia mające na celu likwidację lub pomniejszenie wad. Ostatecznie zastąpiony przez MG42.


3. Miejsce w armii niemieckiej – UŻYTKOWANIE


MG34 używane było we wszystkich formacjach i wojskach.
Z racji naszej przynależności do piechoty omówione zostanie użytkowanie i etaty w jednostkach podlegających piechocie. Na poziomie drużyny – MG34 był podstawową bronią wsparcia drużyny piechoty (do X 1939 13 osób, po X 1939 10 osób). W drużynie piechoty była sekcja MG. W jej skład wchodziły 3 osoby (2os) – MG Schutze (strzelec), MG Helfer (pomocnik) i MG Munitionschutze (amunicyjny). Później zrezygnowano z amunicyjnego, a jego zadaniami obarczano wybranych żolnierzy drużyny (noszenie skrzynek z amunicją). Tak więc w plutonie znajdowały się 3 le.MG (na dwójnogach). Na wózkach piechoty IF.8 na szczeblu plutonu znajdował się lekki trójnóg do strzelań przeciwlotniczych używany w razie konieczności. Le.MG zasilane były przede wszystkim z magazynków typu Trommel lub Doppeltrommel (do 1940r.), ale w razie konieczności zasilano je taśmami. Na stanie posiadano amunicję zwykłą, smugową oraz ppanc. Ciężkie wersje MG 34 znajdowały się na wyposażeniu Maschinengewehrkompanie, które stanowiły wsparcie na poziomie batalionu. Posiadały na stanie s.MG34 czyli MG34 na podstawach trójnożnych przystosowanych do prowadzenia ognia długotrwałego (ciężkie lufy) pośredniego. Podczas Kampanii Wrześniowej kompania MG składała się z 2 plutonów MG 34 po 4 szt (łącznie 8) i plutonu moździerzy ciężkich GrW34 8cm lub z 3 plutonów MG 34 (12szt). W dywizjach piechoty pierwszej fali w każdej kompanii piechoty występował także jako wsparcie jednej półpluton sMG (2 x sMG34).

4. Odmiany

•    MG34 - wersja podstawowa.
•    MG34/41 – uproszczono konstrukcję, wyeliminowano podwójny spust z „selektorem” ognia, wyeliminowano możliwość zasilania taśmą z obu stron, zwiększono szybkostrzelność do 1200strz/min (początkowo dwustopniowa 600-1000strz/min), skrócona lufa, brak możliwości strzelania z MG Lafette 34.
•    MG34s – skrócono lufę i wyeliminowano możliwość zasilania Trommlami (zasilanie tylko taśmowe), szybkostrzelność 1650strz/min (konstrukcja nieudana – bardzo awaryjna)
•    Wersja czołgowa – lufa ciężka, chłodnica pancerna – bez dziur, bez drewnianej kolby.

5. Dane techniczne

Wymiary:

  • Długość - 1219mm.     
  • Długość lufy - 627mm.     
  • Waga:    le.MG - 12,1kg.
  • S.MG?.
  • Trójnóg - 21,5kg.

Zasilanie:           

  • Nabój - 7,92mm x 57mm.
  • Magazynek Doppeltrommlel - 75 pocisków.     
  • Magazynek Gurttrommel - 50 pocisków.     
  • Taśma metalowa, segmentowa Gurt 34 - 50 pocisków.
  • Skrzynka nabojowa - 300 pocisków.     

Inne:     

  • Prędkość początkowa pocisku - 755m/s.
  • Szybkostrzelność teoretyczna - 600-1000strz/min.
  • Szybkostrzelność praktyczna seriami    200strz/min.


Zasięg:

  • Dwójnóg, teoretyczny - 2000m.
  • Dwójnóg, praktyczny - 1000m.
  • Trójnóg, teoretyczny (przy ogniu pośrednim) - 5000m.
  • Trójnóg, praktyczny - 1800m.

 
6.    Akcesoria


Taśma Gurt 30:

Standardowa niemiecka taśma metalowa segmentowa. Każdy odcinek mieścił 50 naboi, a konstrukcja umożliwiała łączenie poszczególnych odcinków co dawało możliwość tworzenia taśm różnej długości. Do pierwszego odcinaka dołączano odcinek startowy umożliwiający załadownie taśmy bez konieczności podnoszenia klapy.

Doppeltrommel 34:

Magazynek siodłowy. Składał się z dwóch połączonych bębnów. Mieścił 75 pocisków. Odziedziczony po starszych konstrukcjach wymagał zmiany klapy. Ładowanie magazynka też nie było najprostsze. Z tych powodów w użytku znajdował się tylko do Kampanii Francuskiej, kiedy to zaniechano jego stosowania. Do noszenia Doppeltrommli używano specjalnych noszaków.

Gurttrommel 34:
 
Magazynek bębnowy na jedną taśmę 50 pocisków. Montowany z lewej strony MG. Stanowił podstawowe wyposażenie przy szturmie. Każda sekcja MG w drużynie piechoty powinna posiadać 5 takich magazynków.

  • Trommeltrager 34 – noszak do trommli.
  • Patronenkasten M34 i M41.
  • Laufbehalter 34/Laufschutzer 34.
  • Pas nośny.
  • Dreifuss 34 trójnóg przeciwlotniczy.
  • MG Lafette 34 – ciężka podstawa trójnóżna.
  • Werkzeugtasche 34 – przybornik strzelca MG.

Noszony przez strzelca MG przy pasie po prawej stronie przybornik na narzędzia i akcesoria do MG 34.
Wykonany był z grubej czernionej skóry. W środku znajdowała się metalowa przegroda na celownik plot. W przyborniku znajdowały się:

  • Celownik przeciwlotniczy.
  • Zapasowy zamek.
  • Azbestowa szmatka do wymiany gorącej lufy.
  • Wyciągacz zerwanych łusek.
  • Oliwiarka.
  • Pojemnik na siarkę.
  • Początek taśmy.
  • Klucze do demontażu MG.
  • Pokrowiec na gwizdek lufy.

  • Panzerabwehr Kanone 35/36 3,7cm L/45 była pierwszą niemiecką armatą przeciwpancerną. Od swojego powstania, aż do początku wojny była to bardzo skuteczna broń przeciwpancerna a także, jak się to okazało w Polsce i w Kampanii Francuskiej świetna broń przeciwbunkrowa. Była inspiracją dla konstruktorów w wielu krajach jak Związek Radziecki oraz USA. Konstrukcja ta pozostała w użyciu niemal do końca wojny uzupełniając stany nowszych konstrukcji.
    Czytaj więcej

    3,7cm PAK 35/36

  • Niemiecki karabin Mauser 98k to jeden z najbardziej popularnych modeli broni produkowany w różnych konfiguracjach już od 1898r. System ten jest używany do dzisiaj i liczba wyprodukowanej w wielu krajach broni przekroczyła już 100 mln sztuk.
    Czytaj więcej

    Karabin Mauser Kar98k

  • MP40 legendarny dziś pistolet maszynowy. W pierwszych latach wojny głównie na wyposażeniu dowódców drużyn, plutonów w późniejszych latach stawał się coraz powszechniejszy. Wyposażony w magazynek mieszczący 32 pociski kaliber 9 mm i charakteryzujący się szybkostrzelnością około 500 strz./min. Potrafił "podnieść" morale gdy wróg ruszał do natarcia.
    Czytaj więcej

    Pistolet maszynowy MP40 / Maschinenpistole 40

  • Karabin szturmowy produkcji niemieckiej. Jeden z pierwszych karabinów szturmowych na nabój pośredni (o energii wylotowej pośredniej między amunicją pistoletową a karabinową). Strzelał pociskami kalibru 7.92 x 33 mm KURZ.
    Czytaj więcej

    Karabin szturmowy StG44 / Sturmgewehr 44

  • MG 34 był pierwszym uniwersalnym karabinem maszynowym w historii. Będąc następcą legendarnego ciężkiego MG08 i lekkiego MG15 łączył wszystkie ich pozytywne cechy eliminując jednocześnie wszystkie istotne wady. Mógł być używany zarówno jako LKM, RKM i CKM. Był z powodzeniem używany we wszelkich rodzajach wojsk III Rzeszy. Mimo, iż po 1942 roku został zastąpiony przez tańszego w produkcji i jeszcze bardziej niezawodnego MG42, to był produkowany niemal do końca wojny i nadal był bardzo ceniony przez niemieckich żołnierzy. Przez niektórych nawet bardziej niż młodszy MG42...
    Czytaj więcej

    Karabin maszynowy MG34

  • MG42 nazywany przez aliantów "Piłą Hitlera" był podstawowym karabinem maszynowym wykorzystywanym przez oddziały niemieckie od roku 1942 do końca działań wojennych w 1945. Karabin ten wszedł do służby jako następca udanego lecz drogiego w produkcji MG34. MG42 cechowała się dużą szybkostrzelnością oraz bardzo dobrymi walorami strzeleckimi oraz niskimi kosztami produkcji
    Czytaj więcej

    Karabin maszynowy MG42

  • P08 Parabellum – pistolet skonstruowany jeszcze przed I wojną światową. Jest to broń, którą możemy bezsprzecznie określić mianem "legendarnej". P08 był bardzo często zwany "Lugerem" od nazwiska jego twórcy Georga Lugera. Pistolet ten był niezwykle lubiany nie tylko w armii Niemieckiej, ale również przez żołnierzy alianckich, którzy uważali tę broń za cenną zdobycz wojenną. Mimo starzejącej się konstrukcji i skomplikowanej produkcji P08 był na tyle popularny, że wiele państ po skończeniu wojny miało go nadal wyposażeniu. Luger posiadał magazynek na osiem 9-cio milimetrowych pocisków.
    Czytaj więcej

    Pistolet P08 Parabellum

  • Walther P 38 następca słynnego Lugera P08. Walther był dostarczany wraz z skórzaną kaburą i zapasowym magazynkiem, przysługiwał oficerom, podoficerom i żołnierzom funkcyjnym. Ten pistolet, był bardziej tolerancyjny na złe warunki i kaprysy amunicji, co czyniło go cenną zdobyczą wojenna. Był niezawodny, łatwy do rozłożenie i miał urządzenia zabezpieczające, takie jak wskaźnik naboju w komorze i bezpiecznik kurka. Jego produkcja była prosta i szybka co było ważną zaletą. Ciekawostką jest to że koszt wyprodukowania jednego egzemplarza wynosił 5,60 marki, a był sprzedawany wojsku po 40 marek (P08 kosztował również 40 marek).
    Czytaj więcej

    Pistolet Walther P38

  • Ręczny granat trzonkowy wywodził sie jeszcze z czasów pierwszej wojny światowej.
    Czytaj więcej

    Granat Stielhandgranate M24

  • Granat ręczny "jajkowy" wprowadzony do powszechnego użytku w roku 1940.
    Czytaj więcej

    Granat Eihandgranate M39

  • Panzerfaust 60 – "pancerna pięść" niemiecki bezodrzutowy granatnik przeciwpancerny jednorazowego użytku. Tani w produkcji, prosty w obsłudze miał być ratunkiem niemieckich żołnierzy przed czołgami wroga, model ten miotał ładunkiem kumulacyjnym na dystans do około 60 metrów.
    Czytaj więcej

    Granatnik przeciwpancerny Panzerfaust 60